ഏലോഹിം, യാഹ്‌വെ എന്നീ ദൈവങ്ങൾചരിത്രപരവും ഭാഷാപരവും ദൈവശാസ്ത്രപരവുമായ വിശകലനം

ഏലോഹിം, യാഹ്‌വെ എന്നീ ദൈവങ്ങൾ

ചരിത്രപരവും ഭാഷാപരവും ദൈവശാസ്ത്രപരവുമായ വിശകലനം

അനീഷ് പ്ലാങ്കമൺ 

യഹൂദ–ക്രൈസ്തവ ഏകദൈവവിശ്വാസത്തിന്റെ അടിത്തറ രൂപപ്പെട്ടത് ഏലോഹിം എന്നും യാഹ്‌വെ എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന രണ്ട് ദൈവനാമങ്ങളിലൂടെ ആണെന്ന് ബൈബിൾ ചരിത്രം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആധുനിക ദൈവശാസ്ത്രം ഈ നാമങ്ങളെ ഒരേ ദൈവത്തിന്റെ സമാന്തര വിശേഷണങ്ങളായി വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നുവെങ്കിലും, ചരിത്രപരവും ഭാഷാപരവുമായ പഠനങ്ങൾ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു വികസനപ്രക്രിയയെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. പുരാതന കനാൻ പ്രദേശത്തെയും തെക്കൻ മരുഭൂമി ഗോത്രങ്ങളെയും കേന്ദ്രീകരിച്ച് നിലനിന്ന വ്യത്യസ്ത ദൈവധാരണകളുടെ ലയനമാണ് ഈ നാമങ്ങളിലൂടെ പ്രതിഫലിക്കുന്നത്.

ഭാഷാശാസ്ത്രപരമായ ഉത്പത്തിയും വ്യാകരണ സവിശേഷതകളും

ഏലോഹിം എന്ന പദം ഹീബ്രുവിലെ എലോഹ് എന്ന ഏകവചന രൂപത്തിന്റെ ബഹുവചനമാണ്. ഇതിന്റെ വേരായി നിലകൊള്ളുന്നത് പുരാതന സെമിറ്റിക് ദൈവനാമമായ എൽ ആണ്. ഈ പദം ശക്തിയെയും അധികാരത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഹീബ്രു ബൈബിളിൽ ഏലോഹിം എന്ന പദം ബഹുവചന രൂപത്തിലായിരുന്നാലും, ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവത്തെ സൂചിപ്പിക്കുമ്പോൾ അത് ഏകവചന ക്രിയകളോടെയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഭാഷാശാസ്ത്രജ്ഞനായ Wilhelm Gesenius വ്യക്തമാക്കുന്നതുപോലെ, ഇത് ബഹുമതി ബഹുവചനത്തിന്റെ ഉദാഹരണമാണ് (ഉല്പത്തി 1:1

ആവർത്തനം 6:4). യാഹ്‌വെ എന്ന നാമം ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ വ്യക്തിപരമായ നാമമായി ബൈബിൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ഈ നാമം ഹീബ്രുവിലെ ഹയാഹ് എന്ന ക്രിയയിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ചതായി പൊതുവേ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു. “ഞാൻ ആയിരിക്കുന്നവൻ” എന്ന ദൈവവാക്യം ഈ അർത്ഥത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു.

(പുറപ്പാട് 3:14, 6:2–3)

സിറിയയിലെ ഉഗാരിറ്റിൽ നിന്നു ലഭിച്ച പുരാവസ്തു രേഖകൾ പ്രകാരം, എൽ ആയിരുന്നു കനാന്യ ദേവസഭയുടെ പരമോന്നത ദൈവം. അഷെറ എന്ന ദേവിയോടൊപ്പം അദ്ദേഹം ദേവസഭയെ നയിച്ചതായി രേഖകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ദേവസഭയെ ഇൽഹം എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്. ഹീബ്രുവിലെ ഏലോഹിം എന്ന പദവുമായി ഇതിന് വ്യക്തമായ ഭാഷാപരമായ ബന്ധമുണ്ട് (സങ്കീർത്തനം  82:1, 

ഉല്പത്തി 33:20) 

for additional reading,  (പുരാവസ്തുശാസ്ത്രപരമായ തെളിവുകൾ, പ്രത്യേകിച്ച് സിറിയയിലെ ഉഗാരിറ്റ് (Ugarit) നഗരത്തിൽ നിന്ന് കണ്ടെത്തിയ മൺഫലകങ്ങൾ കനാന്യ മതത്തിന്റെ ഘടനയെ കൃത്യമായി വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ ഫലകങ്ങൾ പ്രകാരം 'എൽ' (El) ആയിരുന്നു കനാന്യ ദേവസഭയുടെ പരമാധികാരിയായ പിതാവും സൃഷ്ടാവും. അദ്ദേഹം തന്റെ പത്നിയായ അഷെറയോടൊപ്പം (Asherah) ദേവസഭയെ ഭരിക്കുകയും എഴുപതോളം പുത്രന്മാരെ (Bene Elohim) പ്രസവിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ മക്കളിൽ പെട്ടവരായിരുന്നു കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ ദൈവമായ ബാൽ (Baal), സമുദ്രത്തിന്റെ ദൈവമായ യാം (Yam), മരണത്തിന്റെ ദൈവമായ മോത് (Mot) എന്നിവർ. കനാന്യ ദേവസഭയെ 'ഇൽഹം' (Ugaritic: ʾlhm) എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്, ഇത് ഹീബ്രുവിലെ ഏലോഹിം എന്ന പദവുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.)

കനാന്യ രേഖകളിൽ യാഹ്‌വെയുടെ അഭാവം ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുത്തി കൊണ്ട് ചരിത്രകാരന്മാർ മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന സിദ്ധാന്തമാണ് കേന്യർ–മിദ്യാന്യർ സിദ്ധാന്തം. മോശെ മിദ്യാനിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചതിനുശേഷമാണ് യാഹ്‌വെ എന്ന ദൈവനാമം ബൈബിൾ കഥയിൽ വ്യക്തമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്. യാഹ്‌വെ സീനായിൽ നിന്നും തെക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് വരുന്നതെന്ന് പുരാതന കവിതകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു (ആവർത്തനം 33:2 ന്യായാധിപന്മാർ 5:4

ഹബുകുക്ക് 3:3)

ചരിത്രകാരിയായ Francesca Stavrakopoulou വിശദീകരിക്കുന്നതുപോലെ, വടക്കൻ ഗോത്രങ്ങളുടെ എൽ (El) ആധനയും തെക്കൻ ഗോത്രങ്ങളുടെ യാഹ്‌വെ (YHWH) ആരാധനയും ക്രമേണ ലയിച്ചു. ഈ പ്രക്രിയയെ ദേവസഭാ ലഘൂകരണം എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ പ്രധാന തെളിവാണ് ആവർത്തനപുസ്തകത്തിലെ ഒരു പുരാതന പാഠഭേദം (ആവർത്തനം 32:8–9

സങ്കീർത്തനം 89:6).

ബൈബിളിലെ ആദ്യ അഞ്ച് പുസ്തകങ്ങൾ വിവിധ സ്രോതസ്സുകളുടെ സംയോജനമാണെന്ന് വിശദീകരിക്കുന്ന ഡോക്യുമെന്ററി സിദ്ധാന്തം ഈ ദൈവനാമ വ്യത്യാസങ്ങളെ വ്യക്തമായി വേർതിരിക്കുന്നു. ഈ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ പ്രധാന ശില്പികളിൽ Jean Astruc, Hermann Hupfeld, Julius Wellhausen എന്നിവർ ഉൾപ്പെടുന്നു (ഉല്പത്തി 2:4

പുറപ്പാട് 6:3).

പിൽക്കാല യഹൂദ ദൈവശാസ്ത്രത്തിൽ ഏലോഹിം ദൈവത്തിന്റെ നീതിയുടെയും പ്രകൃതി നിയമത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി മാറി. യാഹ്‌വെ കാരുണ്യത്തിന്റെയും ബന്ധത്തിന്റെയും ദൈവമായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടു. ഈ രണ്ട് ഭാവങ്ങളും ഒന്നിക്കുന്നതിന്റെ പ്രതീകമായാണ് “യാഹ്‌വെ ഏലോഹിം” എന്ന ഇരട്ടനാമം ബൈബിളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത് (ഉല്പത്തി 2:4

പുറപ്പാട് 34:6).

ചരിത്രപരവും ബൈബിൾ വിമർശനപരവുമായ പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്, ഏലോഹിം എന്നും യാഹ്‌വെ എന്നും അറിയപ്പെട്ട ദൈവധാരണകൾ വ്യത്യസ്ത സാമൂഹ്യ–ഭൂമിശാസ്ത്ര പശ്ചാത്തലങ്ങളിൽ നിന്നാണ് വളർന്നുവന്നത് എന്നതാണ്. ഈ രണ്ട് പാരമ്പര്യങ്ങൾ ഇസ്രായേൽ സമൂഹത്തിന്റെ രൂപീകരണത്തിൽ ലയിച്ച് ഏകദൈവവിശ്വാസത്തിലേക്ക് പരിണമിച്ചു. പിൽക്കാല ദൈവശാസ്ത്രം ഇവയെ ദൈവത്തിന്റെ നീതിയുടെയും കാരുണ്യത്തിന്റെയും രണ്ട് മുഖങ്ങളായി പുനർവ്യാഖ്യാനം ചെയ്തു. ഇതിലൂടെ യഹൂദ–ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തിന്റെ ആന്തരിക സമന്വയം സാധ്യമായി.

കൂടുതൽ വായനക്കായി https://whatsapp.com/channel/0029Vb8tGlK6buMF65vEAG27